دلم ترک خورد

مانند انار ی شیرین!

دانه های دل من سرخ نبود.

نیم نگاهی به دلم انداختم

از خجالت سر به زیر انداختم.

روی هر دانه یدل تصویر زیبای تو بود.

لبخند به لب، مهربان و در سکوت

دانه ها را به هم چسپاندم

 یک دانه کم بود

جای تو خالی بود ...

انار دلم هیچوقت دانه ی گمشده اش را نیافت

 و این سر آغاز تنهایی بود...